اشتباه از ما بود
اشتباه از ما بود که خوابِ سرچشمه را در خیالِ پیاله میدیدیم
دستهامان خالی
دلهامان پُر
گفتگوهامان مثلا یعنی ما!
کاش میدانستیم
هیچ پروانهای پریروز پیلگیِ خویش را به یاد نمیآورد.

حالا مهم نیست که تشنه به رویای آب میمیریم
از خانه که میآئی
یک دستمال سفید، پاکتی سیگار، گزینه شعر فروغ،
و تحملی طولانی بیاور
احتمالِ گریستنِ ما بسیار است!

با من امشب زیر باران گریه کن گریه کن گریه کنسر به زانوی خیابان گریه کن گریه کن گریه کنمو به مو پیچ و خم هر کوچه را با خم موی پریشان گریه کنبا من امشب زیر باران گریه کن گریه کن گریه کنسر به زانوی خیابان گریه کن گریه کن گریه کنمو به مو پیچ و خم هر کوچه را با خم موی پریشان گریه کنیا از اول دل به رویایی

می خواهمت همیشه و امّا نمی شودبسیار می زنم در و در وا نمی شودای کاش تیغ تیز غمت خیر می گذشتحالا نهال خم شده سرپا نمی شودصدها گره زدی به گلویم که&